Rozdział 4 – Teoria

3. Ocena ryzyka po stronie podmiotów trzecich

W sytuacji, gdy wewnętrzne zasoby są niewystarczające, oceny ryzyka realizowane przez podmioty trzecie mogą stanowić istotne wsparcie. Mogą one obejmować testy penetracyjne sprawdzające, czy poziom zabezpieczeń odpowiada strategii cyberbezpieczeństwa organizacji. Testy te symulują incydenty, czasem z wykorzystaniem socjotechniki lub naruszeń bezpieczeństwa fizycznego. Jeżeli testy mogą wpływać na systemy OT, należy stosować metody pasywne, takie jak analiza przesyłanych danych. Oceny realizowane przez podmioty trzecie są szczególnie przydatne dla organizacji o ograniczonych zasobach, oferując specjalistyczną wiedzę w zakresie zarządzania ryzykiem cybernetycznym.

Testy penetracyjne są bardziej inwazyjne i kosztowne, dlatego zwykle stosuje się je w ściśle określonych przypadkach. Alternatywą są analizy zasobów, przeglądy architektury sieci oraz oceny podatności, które zapewniają szerszy, mniej kosztowny obraz środowiska cybernetycznego organizacji. Wszystkie działania podmiotów trzecich powinny być starannie koordynowane z uwagi na bezpieczeństwo oraz świadomość na poziomie całej floty.