Identyfikacja zagrożeń i podatności cyberbezpieczeństwa
6. Ryzyka w łańcuchach dostaw i u dostawców zewnętrznych
6.2. Ryzyka w morskim łańcuchu dostaw
Ryzyka cyberbezpieczeństwa w logistyce i spedycji
W erze cyfrowej firmy logistyczne przetwarzają ogromne ilości danych wrażliwych, w tym rejestry zapasów, dane śledzenia przesyłek oraz informacje o klientach. Cyberataki wymierzone w te systemy mogą prowadzić do:
- Naruszeń danych: uzyskania przez atakujących dostępu do wrażliwych danych żeglugowych, w tym informacji o cenach, danych klientów i harmonogramów dostaw.
- Zakłóceń operacyjnych: opóźnień w obsłudze ładunków i błędnego kierowania przesyłek w wyniku manipulacji systemami śledzenia.
- Strat reputacyjnych: ujawnienie incydentu może poważnie naruszyć zaufanie między operatorami spedycyjnymi a klientami.
Podatności w operacjach portowych i terminalowych
Porty i terminale są infrastrukturą krytyczną dla branży morskiej, a systemy cyfrowe zarządzają tam wszystkim — od obsługi ładunków po planowanie zawinięć statków. Systemy te są jednak podatne na:
- Ataki ransomware: porty są atrakcyjnym celem ransomware, a przestoje mogą generować straty liczone w milionach dolarów.
- Przejęcie harmonogramów zawinięć: cyberprzestępcy mogą manipulować systemami planowania, powodując opóźnienia lub błędne kierowanie statków.
- Zakłócenie systemów automatycznych: wiele portów wykorzystuje automatyzację do załadunku i rozładunku. Skuteczny atak może przerwać operacje i spowodować istotne opóźnienia.
Ryzyka wynikające z dostawców zewnętrznych
Dostawcy zewnętrzni często odpowiadają za krytyczne systemy i usługi wpływające na operacje morskie. Mogą to być m.in. twórcy oprogramowania, integratorzy systemów, firmy serwisowe, a także dostawcy usług cyberbezpieczeństwa. Ryzyka związane z podmiotami trzecimi obejmują:
- Ataki na łańcuch dostaw: cyberprzestępcy mogą atakować dostawców jako „tylne wejście” do systemów firmy morskiej. Przykładowo atak na dostawcę oprogramowania może umożliwić wprowadzenie malware do systemów operacyjnych firmy żeglugowej.
- Brak standardów cyberbezpieczeństwa: wielu dostawców zewnętrznych, szczególnie z sektora MŚP, może nie posiadać dojrzałych polityk cyberbezpieczeństwa, co tworzy luki w systemie ochrony organizacji morskich.
- Niezweryfikowany dostęp do systemów krytycznych: dostawcy często wymagają dostępu do systemów wrażliwych (np. zarządzanie zapasami, nawigacja), co zwiększa ryzyko w przypadku naruszenia ich zabezpieczeń.
- Przestarzałe systemy i oprogramowanie: dostawcy mogą opierać się na starszych technologiach, które są bardziej podatne na zagrożenia. Takie systemy mogą nie otrzymywać niezbędnych poprawek bezpieczeństwa, zwiększając ryzyko po stronie organizacji morskiej.
Zagrożenia wewnętrzne
Choć wiele uwagi poświęca się zagrożeniom zewnętrznym, istotne ryzyko dla morskich łańcuchów dostaw mogą stanowić osoby z wewnątrz — zarówno pracownicy, jak i kontrahenci. Ryzyka te są szczególnie widoczne, gdy dostawcy mają dostęp do systemów operacyjnych lub danych wrażliwych:
- Złośliwi insiderzy: pracownicy lub dostawcy mający dostęp do systemów krytycznych mogą celowo naruszać bezpieczeństwo (np. dla zysku finansowego, z powodów ideologicznych lub osobistych).
- Niezamierzone zagrożenia wewnętrzne: nawet osoby działające w dobrej wierze mogą nieumyślnie narazić systemy na ryzyko poprzez słabe praktyki, np. kliknięcie w phishing lub niewłaściwe obchodzenie się z danymi wrażliwymi.