Audyt cyberbezpieczeństwa w sektorze morskim
3. Rozporządzenie (WE) nr 725/2004
Zgodnie z rezolucją IMO MSC.428(98), cyberbezpieczeństwo i ryzyko cybernetyczne powinny być uwzględniane w ramach Kodeksu ISM. Aby uniknąć dublowania działań, praktycznym rozwiązaniem jest stosowanie odwołań krzyżowych pomiędzy odpowiednimi elementami Systemu Zarządzania Bezpieczeństwem (SMS) a Planem Ochrony Statku (SSP).
Ocena Ochrony Statku (Ship Security Assessment – SSA)
Podczas opracowywania SSA osoby zaangażowane w ten proces powinny konsultować się z wyznaczonym personelem odpowiedzialnym za cyberbezpieczeństwo na statku lub w biurach armatora. W przypadku braku odpowiednich kompetencji wewnętrznych należy skorzystać z pomocy zewnętrznych ekspertów ds. cyberbezpieczeństwa. Jest to zgodne z rozporządzeniem (WE) nr 725/2004, w szczególności z załącznikiem III, pkt 8.4.11. Co istotne, państwa członkowskie UE są zobowiązane do zapewnienia dostępu do pomocy eksperckiej w zakresie systemów radiowych, telekomunikacyjnych i sieci komputerowych, zgodnie z art. 3 ust. 4 rozporządzenia 725/2004.
SSA powinna uwzględniać specyficzne środowisko IT oraz OT (Operational Technology) danego statku w kontekście cyberbezpieczeństwa. Im większe uzależnienie statku od systemów IT i OT, tym wyższe ryzyko cybernetyczne, ponieważ incydenty cybernetyczne mogą prowadzić do poważnych zakłóceń operacyjnych. Jednym ze sposobów uwzględnienia tego aspektu w SSA jest włączenie scenariuszy zagrożeń cybernetycznych oraz podatności do analizy ryzyka. Zakres i szczegółowość tych scenariuszy powinny być dostosowane do złożoności środowiska technicznego danego statku.
Kluczowe znaczenie ma identyfikacja urządzeń i systemów technicznych, których awaria może prowadzić do sytuacji niebezpiecznych, w tym m.in.:
- Systemów GMDSS/GNSS (Global Maritime Distress and Safety System / Global Navigation Satellite System),
- Systemów mostkowych,
- Komputerów do obliczeń załadunku i stateczności,
- Konsol sterowni maszyn,
- Oprogramowania do zarządzania flotą.
Te systemy krytyczne powinny zostać poddane ocenie ryzyka cybernetycznego w celu identyfikacji podatności na potencjalne incydenty. Zagrożenia cybernetyczne w sektorze morskim należy traktować na równi z innymi zagrożeniami bezpieczeństwa morskiego.
Aby spełnić wymagania załącznika III pkt 8.3.5 rozporządzenia (WE) nr 725/2004 w zakresie cyberbezpieczeństwa, SSA powinna odnosić się do cyberzagrożeń w taki sam sposób, jak do innych zagrożeń bezpieczeństwa morskiego. Ocena musi obejmować co najmniej minimalne aspekty określone w załączniku II, art. 8.4 rozporządzenia. Jeżeli aspekty te są już ujęte w Podręczniku SMS, wystarczające będzie odpowiednie odwołanie w SSA.
Po zakończeniu SSA wszelkie zidentyfikowane środki bezpieczeństwa lub słabości muszą zostać opisane w SSP. Jeżeli SSP nie zawiera szczegółowych środków cyberbezpieczeństwa, powinien on zawierać odniesienie do odpowiedniej części SMS (lub odrębnego planu cyberbezpieczeństwa), który wówczas staje się integralną częścią SSP.
Takie podejście zapewnia uwzględnienie cyberbezpieczeństwa w szerszym kontekście bezpieczeństwa i ochrony morskiej oraz umożliwia kompleksowe zarządzanie i ograniczanie ryzyk cybernetycznych w operacjach morskich.